मनोगत

नमस्कार मंडळी.

"लेखणीतली शाई" या ब्लॉगवर आपलं स्वागत. तुम्हाला माझं लेखन कसं वाटलं ते अवश्य कळवा. आपल्या टाळ्यांचे व टीकांचे मनापासून स्वागत.

आपला,
(ब्लॉगलेखक) प्रशांत

Sunday, April 22, 2007

अनंत भुवन

आज बर्‍याच दिवसांनी ऑर्कुटचा समाचार घेतला तेव्हा स्क्रॅपबुकमध्ये सौरभचं "अनंत भुवन" कम्युनिटीत प्रवेश करण्याचं आमंत्रण दिसलं. "अनंत भुवन" नावाची कम्युनिटी सौरभमुळे ऑर्कुटवर अस्तित्वात आली हे पाहून अत्यंत आनंद झाला.

अनंत भुवन
टिकेकर रोड
धनतोली
नागपुर ४४००१२

हा चार ओळींचा पत्ता. इथेच मी लहानाचा मोठा झालो. या पत्त्यात माझ्याच नव्हे, तर अनंत भुवनातल्या सर्वांच्याच अनेक आठवणी दडल्या आहेत. सौरभचं आमंत्रण स्वीकारलं तेव्हा त्या सर्व आठवणी उचंबळून आल्यात. उत्स्फूर्तपणे त्या कवितेच्या रूपात प्रकटल्यात. ती कविता -




आठवांत जिच्या खोळंबले मन
त्या वास्तूचे नाव अनंत भुवन

कितीदा वास्तूने ऐकली अंगाई
आणि लग्नांतील चौघडा सनई
पाहिल्या मुंजी, पाहिली उष्टावणं
त्या वास्तूचे नाव अनंत भुवन

मित्रमंडळी अन् आप्त इष्ट सारे
वाड्यात कितींदा पाहुणचार झाले
झाली जिथे कितीतरी केळवणं
त्या वास्तूचे नाव अनंत भुवन

दिन मास आणिक वर्षेही सरली
किती झाले दसरे आणि दीपावली
आणिक कोजागिरीची झाली जागरणं
त्या वास्तूचे नाव अनंत भुवन

कोसळले कधी दुःख कुणाकडे
वाड्याचीच सार्‍या झोप तेव्हा उडे
थोर लहानांचे करिती सांत्वन
त्या वास्तूचे नाव अनंत भुवन

कुणी कधी जर सापडले संकटात
मदतीचे त्वरित पुढे येती हात
कुठल्याकुठे संकट जाई ते पळून
त्या वास्तूचे नाव अनंत भुवन

चर्चासत्रे क्रिकेट, राजकारणाची
विषयांना बंदी न कधी कशाची
सहभागी होती थोर अन् लहान
त्या वास्तूचे नाव अनंत भुवन

कुणी प्रवासास चालला बाहेर
वडीलधार्‍यांना करी नमस्कार
देण्या निरोप भरे जेथे अंगण
त्या वास्तूचे नाव अनंत भुवन

ही वास्तू साक्षात् आमुची जननी
मायेचा हात फिरवला अंगावरुनी
दिधला जिने आम्हाला स्वाभिमान
त्या वास्तूचे नाव अनंत भुवन






5 comments:

Rashmi said...

Hi

There's going to be a Blogcamp in Pune in june. I just visited their wiki (http://barcamp.org/BlogCampPune) and it sure looks to be a good event.
Registrations are open, you can add yourself to the wiki.

Anonymous said...

Prashant
Your poem makes me nostalgic and I do remember all my childhood summer vacations in Anantabhuwan. You all were very young then but I must say that the presence of all seniors especially Aji- ajoba made Anantabhuwan a divine place.
Anantabhuwan was comfort, warmth and love.
Keep writing
Swatitai

manali said...

अनंत भुवन ही कविता वाचल्यावर तिथेच असल्याचा भास होतो.....सगळ्या जुन्या आठवणी ताज्या होतात....Thanx a lot....Keep writing

Chakrapani said...

थोर लहानांचे करिती सांत्वन
त्या वास्तूचे नाव अनंत भुवन

कुणी प्रवासास चालला बाहेर
वडीलधार्‍यांना करी नमस्कार
देण्या निरोप भरे जेथे अंगण

he agadii dolyaansamor ubhe raahile :)
kavitaa chhaan aahe re :)

Mrs. Asha Joglekar said...

Prashant, Khoopach chan aahe re hee kawita. AnantBhuwana war tuza kiti mana pasoon jeew aahe te kaloon yet.